برگزاری بیست و پنجمین سالگرد شهادت شهید رسول حیدری و شهید محمد آودیچ در بوسنی


سلیمان افندی چلیکوویچ در این مراسم ضمن گرامیداشت یاد و خاطراه شهدای جنگ بوسنی و هرزگوین، جمهوری اسلامی ایران را یکی از دوستان واقعی و راستین بوسنی و هرزگوین عنوان کرد که در تمام شرایط به خصوص روزهای سخت و دشوار جنگ در کنار دولت و مردم بوسنی ایستاد.

دعوت به نشست «سلام سارایوو»


از کتاب های «لبخند من، انتقام من است» ، «کارت پستال­هایی از گور» و «خداحافظ سارایوو» در این مراسم رونمایی خواهد شد.

تمدید فراخوان حضور در سالگرد نسل‌کشی سربرنیتسا


فراخوان شرکت در پیاده روی مارش میرا تا تاریخ ١٣٩٧/١/٢٧ تمدید شد.

فراخوان حضور در سالگرد نسل‌کشی سربرنیتسا


تشکل مردم‌نهاد رهروان ستارگان هدایت با همکارى کالج فارسی بوسنیایى، به مناسبت بیست و سومین سالگرد نسل‌کشی سربرنیتسا برگزار می‌کند:

گردهم‌آیی بین‌المللی فعالان صلح و مقاومت در بوسنی و هرزگوین، هم‌زمان با راه‌پیمایی مارش میرا

صرب‌ها و کروات‌ها چگونه قصد داشتند بوسنی را تقسیم کنند؟


او به ما گفت که او با میلوشویچ توافق کرده تا دو تیم در راستای عادی‌سازی روابط میان صربستان و کرواسی کار مذاکره کنند. با این حال، لازم بود که ایده اصلی این مذاکرات را پنهان نگه داریم…

دیتون یک اجبار بود نه یک انتخاب!


البته امروز خیلی‌ها ممکن است بگویند امضای توافق‌نامه اشتباه بود و باید جنگ ادامه پیدا می‌کرد. این افراد شرایط آن زمان را مدنظر قرار نمی‌دهند و از دور به ماجرا نگاه می‌کنند…

کربلای سرپل ذهاب


در اینجا،
در کربلای سرپل
چه می‌بینی؟

جرقه‌ای رو به خاموشی


به بهانه‌ی ۱۹ اکتبر سالمرگ علی عزت بگوویچ، رییس‌جمهور فقید بوسنی

نقد و بررسی کتاب «ر»


متن سخنرانی احمد شاکری نویسنده و منتقد ادبی کشور در نشست نقد و بررسی کتاب «ر» در کتابخانه عمومی پیروزی تهران: […]

ابراهیم دلیچ: بوسنیایی متهم به کمک به داعش

ابراهیم دلیچ ۴۵ ساله بیشتر وقت خود را به نگهداری از گوسفندانش در روستایی در مرکز بوسنی با نام گورنیا بوسینیا با جمعیت فقط ۲۴ نفر می‌گذراند؛ اما او هفته‌ای یک‌بار گله خود را به دیگران سپرده و به سارایوو می‌رود تا در دادگاهی که به منظور بررسی حضور او در داعش برگزار می‌شود، شرکت کند.

تخمین زده می‌شود ۲۰۰ تا ۴۰۰ نفر با ملیت بوسنیایی از سال ۲۰۱۲ به سوریه و عراق رفته‌اند. دلیچ در تابستان ۲۰۱۳ به سوریه رفت ولی بعد از یک ماه با سرخوردگی و ترس به کشور خود برگشت. حداقل ۳۰ بوسنیایی در سوریه به قتل رسیده و ۵۰ نفر به کشور خود بازگشته‌اند.

در سال ۲۰۱۴ بوسنی هرگونه حضور در نیروهای نظامی، شبه‌نظامی یا نیروهای شبه پلیس خارجی را غیرقانونی اعلام کرد. این قانون اکنون عطف به ماسبق نیز می‌شود.

با بالا گرفتن جنگ در بوسنی در سال ۱۹۹۲، دلیچ که در آن زمان ۲۴ سال سن داشت به نیروهای مسلمان پیوست و در کنار جنگجویان عرب که با نام مجاهدین شناخته می‌شوند جنگید. او حین جنگ به اسلام تمایل بیشتری پیدا کرد به طوری که برای بالا بردن روحیه تیم خود برای آن‌ها سخنرانی می‌کرد. او در جنگ بوسنی معلول شد و اکنون بدون چوب‌دستی‌های خود نمی‌تواند قدم بردارد.

۴۴۳۱be43bb554a219d84e1e1fa61337d_18

با آغاز جنگ سوریه، همدردی او با مردم سوریه برانگیخته شد و با وجود معلولیتش تصمیم گرفت به هر نحوی که می‌تواند به مبارزه با بشار اسد کمک کند. او با فروختن ۱۷۰ رأس از گوسفندان خود او پنج هزار دلار تهیه کرده و به ترکیه رفت، از آنجا او با اصرار خود به صورت قانونی، در حالی که مقامات برای عبور از مرز از او تقاضای پاسپورت نمی‌کردند، با تاکسی از مرز به سوریه رفت.

در سوریه او به گروهی از جنگجویان بوسنیایی تحت رهبری ابو عمر الشیشانی متحد با داعش پیوست. او از شهری به شهر دیگر می‌رفت و با سخنرانی‌های خود مردم را بر علیه دولت تهییج می‌کرد.

بعد از آن که دید گروه‌های مخالف اسلحه و پول یکدیگر را می‌دزدند و در ایست‌های بازرسی یکدیگر را می‌کشند سرخورده شد و تصمیم به بازگشت گرفت. او در مصاحبه با الجزیره می‌گوید: “در سوریه هیچ سازمان‌دهی ای وجود ندارد، تنها اسلحه آنجا حرف می‌زند. جنگ در بوسنی نظم داشت، در دنیای عرب تو نمی‌دانی چه زمانی یک گلوله در سرت جا می‌گیرد، به راحتی ممکن است تو را با یک نفر دیگر اشتباه بگیرند.”

تاکنون چهار مرد در بوسنی به دلیل پیوستن به داعش محکوم شده‌اند. سخنرانی به نام بلال بوسنیچ، تنها به دلیل دعوت مردم بوسنی به پیوستن به داعش به هفت سال زندان محکوم شده است.

با توجه به دسترسی آسان به تجهیزات نظامی در بوسنی، بازگشت پیوستگان به داعش به بوسنی می‌تواند پیامدهای ناگواری داشته باشد. در بازرسی از زیرزمین خانه دلیچ یک تفنگ بدون مجوز و ده نارنجک دستی کشف شد که او ادعا می‌کند در زمان اسباب‌کشی او به این خانه در سال ۲۰۰۲ در اینجا بوده‌اند و او به آن‌ها دست نزده است.

او می‌گوید: ” من از رفتن به سوریه پشیمان نیستم و حاضرم دوباره برای کمک به مردمی که در سوریه در سختی هستند به این کشور بروم، اما به هیچ گروهی نخواهم پیوست ”

 

مترجم: علیرضا حیدری

منبع: الجزیره

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.